Pod taką nazwą od 1990 r.odbywa się co roku Festiwal Folklorystyczny "Bukowińskie Spotkania", którego pomysłodawcami są: Kazimierz Felesko slawista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, urodzony w Czerniowcach i Zbigniew Kowalski – etnograf z Pilkiego Domu kultury.
       Początki festiwalu – co podkreśla Z. Kowalski – związane są ściśle z rokiem 1986, kiedy to w Jastrowiu k. Piły powstal zespól „Jastrowiacy”, złoźony z polskich przesiedleńcow z Bukowiny.
       Bukowinę od pokoleń zamieszkuje wiele narodowości. Jej pierwszymi mieszkancami byli Ukraincy i Rumuni, a w czasie licznych mugracji odiedili się tam Niemcy, Żydzi, Polacy, Węgrzy, Ormianie, Rosjanie – Starowiercy i inne nacje. Wielonarodowościowa Bukowina byla miejscem wyjątkowym w pryeciwieństwie do innych regionów Europy, nigdy nie bylo tutaj międzyetnicznych krwawych sporów.
       Organizatorzy festiwalu załoźyli od początku, iź ideą którą naleźy kierować się, jest obraz Bukowiny zwartego, wielonarodowościowego regionu, budowanego przez wszystkie zamieskujące tam nacje, w przeszłości i obecnie.
       Pierwszy festiwal odbył się w dniach 22-24 czerwca 1990 r. W jastrowiu pod nazwą „Festiwal Folkloru Górali Czadeckich”. Udział w nim wzięło dziewięć zespołów, siedem istniejących wówczas w Polsce, dwa z zagranicy polonijny zespół z Rumunii i ukraiński z Czerniowiec.
       W drugim festiwalu, trwającym od 30 maja do 2 czerwca 1991 r., uczestniczyło juź trzynaście zespołów. Oprócz siedmiu zespołów z polski, udział w nim wzięłpo trzy zespoły z Rumunii i Ukrainy. Z Rumunii przybyły dwa zespoły polonijne i jeden rumuński, z Ukrainy zaś jeden polonijny i dwa ukraińskie.
       Dwa pierwsze festiwale, atmosfera spotkań Bukowińczyków, podtrzymywanie kontaktów po zakończeniu festiwali w Polsce, ale równieź w innych państwach, przde wszystkim na Bukowinie (na ukrainie i w Rumunii) – pokazały, źe mimo upływu czasu i zmian, jakie dokonały się ciągu ostatnich dziesięcioleci w Europie Wschodniej, bukowińska tradycja otwartości znajduje nadal wielu zwolwnników. Stąd teź decyzja organizatorów o nadaniu festiwalowi nowej formuły.
       Potrzebę zmian programu festiwalu, który z czasem nabieral międzynarodowego znaczenia, wyraźali przede wszystkim polscy uczestnicy imprezy, akcentując konieczność większego udziału przedstawicieli narodowości ukraińskiej, rumuńskiej i innych narodów mieszkających na Bukowinie. Organizatorzy zdecydowali się zatem poszerzyć formułę imprezy i zaprastać do udziału zespoły innych narodowości bukowińskich. W 1992 roku Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny przyjął nazwę „Bukowińskie Spotkania”. Zmiana ta umoźliwiła odtworzenie i eksponowanie, m. In. Poprzez prezentacje folklozystyczne, głównego bogactwa Bukowiny – dobrosąsiedzkich stosunków, u podstaw których na pierwszym planie był człowiek, a nie skomplikowanz system polityczny, była tolerancja, zrozumienie i poszanowanie odmienności narodowych, kulturowych i religijnych.
       W efekcie „Bukowińskie Spotkania” zyskały rangę międzynarodową, a jastrowie i Piła zostały centrami prezentacji bukowińskiego folkloru. „Bukowińskie Spotkania” wpisały się historię Bukowiny i rozproszonych po całym świecie Bukowińczyków jako doroczne święto kulturz ludowej multietnicznego regionu. Podstawę „Bukowińskich Spotknań” tworzy mocno akcentowane przez Z. Kowalskiego – załoźenie, źe jak długo pielęgnowanie i eksponowanie integralnych, ogólnobukowińskich wartości, jak i własnej toźsamości kulturowej, będzie atrakcyjne dla Bukowińczyków, którzy mieszkają nad Prutem i Seretem, a takźe dla bukowińskich emigrantów, tak długo organizatorzy pozostaną przy obecnej formule festiwalu.
       Celem „Bukowińskich Spotknań”, jak zaznaczyli organizatorzy, jest:
       a. ukazanie bogactwa bukowińskiej kulturz ludowej w jej wielonarodowym aspekcie (przegląd bukowińskich zespołów: wokalnych, tanecznych, muzycznych, prezentujących zwyczaje i obrzędy);
       b. dalsza integracja poprzez prezentacje artystyczne i bezpośrednie kontakty personalne wszystich narodowości zamieszkujących Bukowinę obecnie i w przeszłości;
       c. prezentacja ponadnarodowościowego systemu wartości Bukowiny, przejawiającego się w zrozumieniu, poszanowaniu i tolerancji we wzajemnym współźyciu grup narodowych i etnicznych;
       d. propagowanie Bukowiny jako przykładu moźliwości istnienia harmonijnego porozumienia i współpracy przy jednoczesnym poszanowaniu i zachowaniu własnej toźsamości kulturowej kaźdej grupy;
       e. zbliźenie i poznawanie narodów europejskich poprzez reprezentujące je zespoły;
       f.zachowanie folkloru bukowińskich przesiedleńców w Polsce, na Węgrzech, Słowacji i w Niemczech, dla których „Bukowińskie Spotkania” są moźliwością kontaktu z Bukowiną oraz jej obecnymi mieszkańcami.
       Kolejne edycje, łacznie z dziewiątym festiwalem, odbywały się kaźdego roku w Polsce w Jastrowiu i jego okolicach.
       Realizacja festiwalu w Polsce, pobyty organizatorów oraz bukowińskich zespołów z Polski na Bukowinie, pokazały, źe pełna prezentacja fenomenu kulturowego i społecznego regionu nie zaistnieć bez „Spotkań” u źródeł. Stąd starania o poszerzenie i przeniesienie „Bukowińskich Spotkań” na Bukowinę.
       Sprzyjające temu warunki zaistniały w 1999 roku i zbiegły się z jubileuszem X-lecia festiwalu.
       Po pierwszej, polskiej części realizowanej tradycyjnie w jastrowiu i Pile festiwal dotarł nad Prut i Seret, a prezentacje odbyły się w rumunii w Campulung Moldovenesc oraz na Ukrainie w Czerniowcach.
       W roku 2000 współorganizatorami przdedsięwzięcia zostali bukowińscy Węgrzy, a Bonyhád stał się czwartą areną Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego „Bukowińskie Spotkania”.
       Potwirdzeniem woli uczestnikódo kontynuowania festiwalu, jako wielonarodowego bukowińskiego wydarzenia, było podpisanie porozumienia ukraińsko – polsko – rumuńsko – węgierskiego, 15 stycznia 2000 r., W Czerniowcach.
       „Bukowińskim Spotkaniom” nadano w ten sposób wyjątkowe miejsce w gronie międzynarodowych festiwali folklorystycznych w Europie. Od tego momentu festiwal ten stał się największa europejską imprezą, realizowaną w czterech krajach, prezentującą folklor jednego regionu, gromadzącą jego mieszkańców, uchodźcóq i ich potomków.
       Mówiąc a ogólnoludzkich wartościach, „Bukowińskie Spotkania” są przykładem pozytywnego wpływu na osobiste, etniczne, a nawet międzynarodowe stosunki państw Europy Środkowo – Wschodniej.
       Festiwal „Bukowińskie Spotkania”, zgodnie z tradycją, odbywać się będzie od maja do października w polsce, Rumunii, na Węgrzech i Ukrainie.